هوانورد (The Aviator)

• فیلم به طور واضح نشان می‌دهد که هیوز به اختلال وسواس فکری و عملی (OCD) مبتلا است. رفتارهای تکراری او، ترس از آلودگی و وسواس شدید در کار و زندگی شخصی‌اش، از جمله علائم این اختلال هستند. 
• به عنوان مثال، هیوز در فیلم دائماً دست‌هایش را می‌شوید و از تماس با سطوح مختلف خودداری می‌کند. او همچنین وسواس زیادی در مورد تمیزی محیط اطرافش دارد و حتی در اواخر فیلم، در حالی که در یک اتاق کثیف و نامرتب زندگی می‌کند، باز هم از ورود میکروب‌ها به اتاق جلوگیری می‌کند. 
• فیلم همچنین نشان می‌دهد که این وسواس‌ها بر روابط اجتماعی او نیز تأثیر منفی می‌گذارند. او از تماس با دیگران دوری می‌کند و در انزوا زندگی می‌کند. 

• با افزایش شهرت و موفقیت هیوز، او به پارانویا و ترس از دست دادن کنترل دچار می‌شود. فیلم نشان می‌دهد که او به تدریج نسبت به دیگران بدبین می‌شود و احساس می‌کند که همه در حال توطئه علیه او هستند. 
• این ترس از دست دادن کنترل در اقدامات او نیز مشهود است. او به شدت در مورد هواپیماهایش وسواس دارد و سعی می‌کند همه چیز را تحت کنترل خود داشته باشد. 

• فیلم نشان می‌دهد که موفقیت و شهرت هیوز نیز در تشدید اختلالات روانی او نقش داشته‌اند. او به دلیل کمال‌گرایی، در ساخت فیلم «فرشتگان جهنمی» و همچنین پروژه‌های هوانوردی‌اش، هزینه‌های گزافی را متحمل می‌شود و این موضوع به سلامت روانی او آسیب می‌زند.
• همچنین، موفقیت‌های او باعث می‌شود که بیشتر در انزوا فرو رود و از دیگران دوری کند. 

• در پایان فیلم، هیوز به طور کامل در انزوا فرو می‌رود و از تمام آدم‌های اطرافش فاصله می‌گیرد. این انزوا نتیجه مستقیم اختلالات روانی و همچنین فشارهای ناشی از موفقیت‌هایش است.
• فیلم به این نکته اشاره می‌کند که کمال‌گرایی و وسواس می‌تواند به خودویرانگری و زوال انسان منجر شود. 

فیلم از لحاظ آسیب‌شناسی، درصد کمتری از آسیب‌های روانی واقعی هیوز را نشان می‌دهد، اما دوره پوشش داده شده در فیلم، دوره‌ای است که هیوز کمترین آسیب را داشته است.

«هوانورد» به عنوان یک فیلم سرگرم‌کننده و نیازمند تفکر، می‌تواند برای روانشناسان نیز جالب باشد.